Verdrag inzake de bevordering en wederzijdse bescherming van investeringen tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek Nicaragua

Artikel 1 Begripsomschrijvingen Voor de toepassing van dit Verdrag: a. wordt onder de term „investeringen” verstaan alle soorten vermogensbestanddelen en in het bijzonder, doch niet uitsluitend: i. roerende en onroerende zaken, alsmede alle andere zakelijke rechten met betrekking tot alle andere soorten vermogensbestanddelen; ii. rechten ontleend aan aandelen, obligaties en andere soorten belangen in ondernemingen en joint ventures; iii. aanspraken op geld, op andere vermogensbestanddelen of op iedere prestatie die economische waarde heeft; iv. rechten op het gebied van de intellectuele eigendom, technische werkwijzen, goodwill en know-how; v. rechten verleend krachtens het publiekrecht of bij overeenkomst, met inbegrip van rechten tot het opsporen, exploreren, ontginnen en winnen van natuurlijke rijkdommen; b. omvat de term „onderdanen" met betrekking tot elk van beide Verdragsluitende Partijen: i. natuurlijke personen die de nationaliteit van die Verdragsluitende Partij hebben; ii. rechtspersonen die zijn opgericht krachtens het recht van die Verdragsluitende Partij; iii. rechtspersonen die niet zijn opgericht krachtens het recht van die Verdragsluitende Partij, maar die onder al dan niet rechtstreeks toezicht staan van natuurlijke personen zoals omschreven onder i. of van rechtspersonen zoals omschreven onder ii. hierboven; c. wordt onder de term „grondgebied" verstaan: het grondgebied van elke Verdragsluitende Partij, met inbegrip van de zeegebieden grenzend aan de kust van de betrokken Staat, in overeenstemming met de wetten van elke Verdragsluitende Partij en overeenkomstig het internationale recht. 2000 117 30-10-2000 21-06-2001 2002 220 13-12-2002 01-01-2003

Artikel 2 Bevordering en bescherming van investeringen 1 Elke Verdragsluitende Partij bevordert, binnen het kader van haar wetten en voorschriften, de economische samenwerking door middel van de bescherming op haar grondgebied van investeringen van onderdanen van de andere Verdragsluitende Partij. Met inachtneming van het recht van elke Verdragsluitende Partij de door haar wetten of voorschriften verleende bevoegdheden uit te oefenen, laat elke Verdragsluitende Partij dergelijke investeringen toe. 2 Investeringen die zijn gedaan in overeenstemming met de wetten en voorschriften van de Verdragsluitende Partij op het grondgebied van welke zij zijn gedaan, genieten de bescherming van dit Verdrag. 2000 117 30-10-2000 21-06-2001 2002 220 13-12-2002 01-01-2003

Artikel 3 Behandeling van investeringen 1 Elke Verdragsluitende Partij waarborgt een eerlijke en rechtvaardige behandeling van de investeringen van onderdanen van de andere Verdragsluitende Partij en belemmert niet, door onredelijke of discriminatoire maatregelen, de werking, het beheer, de instandhouding, het gebruik, het genot of de vervreemding daarvan door deze onderdanen. Elke Verdragsluitende Partij kent aan die investeringen volledige fysieke zekerheid en bescherming toe. 2 In het bijzonder kent elke Verdragsluitende Partij aan dergelijke investeringen een behandeling toe die in elk geval niet minder gunstig is dan die welke wordt toegekend aan investeringen van haar eigen onderdanen of aan investeringen van onderdanen van een derde staat, naar gelang van wat het gunstigst is voor de betrokken onderdaan. 3 Indien een Verdragsluitende Partij onderdanen van een derde staat bijzondere voordelen heeft toegekend uit hoofde van overeenkomsten tot oprichting van douane-unies, economische unies, monetaire unies of soortgelijke instellingen, dan wel op grond van interim-overeenkomsten die tot zodanige unies of instellingen leiden, is die Verdragsluitende Partij niet verplicht zodanige voordelen toe te kennen aan onderdanen van de andere Verdragsluitende Partij. 4 Elke Verdragsluitende Partij komt alle verplichtingen na die zij is aangegaan met betrekking tot de behandeling van investeringen van onderdanen van de andere Verdragsluitende Partij. 5 Indien naast dit Verdrag de wettelijke bepalingen van één van beide Verdragsluitende Partijen of verplichtingen krachtens internationaal recht die thans tussen de Verdragsluitende Partijen bestaan of op een later tijdstip onderling worden aangegaan, een algemene of bijzondere regeling bevatten op grond waarvan investeringen door onderdanen van de andere Verdragsluitende Partij aanspraak kunnen maken op een behandeling die gunstiger is dan in dit Verdrag is voorzien, heeft een dergelijke regeling, in zoverre zij gunstiger is, voorrang boven dit Verdrag. 2000 117 30-10-2000 21-06-2001 2002 220 13-12-2002 01-01-2003

Artikel 4 Belastingheffing Met betrekking tot belastingen, heffingen, lasten en verminderingen en vrijstellingen van belasting kent iedere Verdragsluitende Partij aan onderdanen van de andere Verdragsluitende Partij die zich op haar grondgebied met economische activiteiten bezighouden, een behandeling toe die niet minder gunstig is dan die welke wordt toegekend aan haar eigen onderdanen of aan die van een derde staat die zich in dezelfde omstandigheden bevinden, naar gelang van wat het gunstigst is voor de betrokken onderdanen. Hierbij wordt evenwel geen rekening gehouden met bijzondere belastingvoordelen door die Partij toegekend: a. krachtens een verdrag ter vermijding van dubbele belasting; of b. uit hoofde van haar deelneming aan een douane-unie, economische unie of soortgelijke instelling; of c. op basis van wederkerigheid met een derde staat. 2000 117 30-10-2000 21-06-2001 2002 220 13-12-2002 01-01-2003

Artikel 5 Overmakingen De Verdragsluitende Partijen waarborgen dat betalingen die verband houden met een investering kunnen worden overgemaakt. De overmakingen geschieden in vrij inwisselbare valuta, zonder beperking of vertraging. Deze overmakingen omvatten in het bijzonder, doch niet uitsluitend: a. winsten, interesten, dividenden en andere lopende inkomsten; b. gelden nodig i. voor het verwerven van grondstoffen of hulpmaterialen, halffabrikaten of eindproducten, of ii. om kapitaalgoederen te vervangen teneinde de continuïteit van een investering te waarborgen; c. bijkomende gelden nodig voor de ontwikkeling van een investering; d. gelden voor de terugbetaling van leningen; e. royalty's of honoraria; f. inkomsten uit arbeid van natuurlijke personen; g. de opbrengst van de verkoop of liquidatie van de investering; h. artikel 7 betalingen uit hoofde van. 2000 117 30-10-2000 21-06-2001 2002 220 13-12-2002 01-01-2003

Artikel 6 Onteigening Geen der Verdragsluitende Partijen neemt maatregelen waardoor direct of indirect aan onderdanen van de andere Verdragsluitende Partij hun investeringen worden ontnomen, tenzij aan de volgende voorwaarden wordt voldaan: a. de maatregelen worden genomen in het algemeen belang en met inachtneming van een behoorlijke rechtsgang; b. de maatregelen zijn niet discriminatoir of in strijd met enige verplichting die de Verdragsluitende Partij die deze maatregelen neemt, is aangegaan; c. de maatregelen gaan vergezeld van een billijke schadeloosstelling. Deze schadeloosstelling dient overeen te komen met de werkelijke waarde van de getroffen investeringen, dient rente te omvatten tegen een gewone commerciële rentevoet tot de datum van betaling en dient, wil zij doeltreffend zijn voor de gerechtigden, zonder vertraging te worden betaald en te kunnen worden overgemaakt naar het door de betrokken gerechtigden aangewezen land en in de valuta van het land waarvan de gerechtigden onderdaan zijn of in een door de gerechtigden aanvaarde vrij inwisselbare valuta. 2000 117 30-10-2000 21-06-2001 2002 220 13-12-2002 01-01-2003

Artikel 7 Schadeloosstelling voor verliezen Aan onderdanen van de ene Verdragsluitende Partij die verliezen lijden met betrekking tot hun investeringen op het grondgebied van de andere Verdragsluitende Partij wegens oorlog of een ander gewapend conflict, revolutie, een nationale noodtoestand, opstand, oproer of ongeregeldheden, wordt door de laatstgenoemde Verdragsluitende Partij wat restitutie, schadevergoeding, schadeloosstelling of een andere regeling betreft, geen minder gunstige behandeling toegekend dan die welke die Verdragsluitende Partij toekent aan haar eigen onderdanen of aan onderdanen van een derde staat, naar gelang van wat het gunstigst is voor de betrokken onderdanen. 2000 117 30-10-2000 21-06-2001 2002 220 13-12-2002 01-01-2003

Artikel 8 Subrogatie Indien de investeringen van een onderdaan van de ene Verdragsluitende Partij verzekerd zijn tegen niet-commerciële risico's of anderszins aanleiding geven tot de betaling van schadevergoeding ter zake van die investeringen krachtens een bij wet, voorschrift of overheidscontract ingesteld stelsel, wordt de subrogatie van de verzekeraar of de herverzekeraar of de door de ene Verdragsluitende Partij aangewezen instantie in de rechten van de bedoelde onderdaan, ingevolge de voorwaarden van deze verzekering of krachtens een andere gegeven schadeloosstelling, door de andere Verdragsluitende Partij erkend. 2000 117 30-10-2000 21-06-2001 2002 220 13-12-2002 01-01-2003

Artikel 9 Beslechting van geschillen tussen een Verdragsluitende Partij en een investeerder 1 Elke Verdragsluitende Partij stemt ermee in juridische geschillen die ontstaan tussen die Verdragsluitende Partij en een onderdaan van de andere Verdragsluitende Partij betreffende een investering van die onderdaan op het grondgebied van de eerstbedoelde Verdragsluitende Partij voor te leggen aan het Internationale Centrum voor Beslechting van Investeringsgeschillen („het Centrum”) ter beslechting door bemiddeling of arbitrage krachtens het Verdrag inzake de beslechting van investeringsgeschillen tussen staten en onderdanen van andere staten, dat op 18 maart 1965 te Washington werd opengesteld voor ondertekening. Een rechtspersoon die onderdaan is van de ene Verdragsluitende Partij en die, voordat een dergelijk geschil ontstaat, onder toezicht staat van onderdanen van de andere Verdragsluitende Partij, wordt in overeenstemming met artikel 25, tweede lid, letter b, van het Verdrag voor de toepassing van het Verdrag behandeld als onderdaan van de andere Verdragsluitende Partij. 2 Geen van beide Verdragsluitende Partijen zal zich langs diplomatieke weg met een aan het Centrum voorgelegd geschil bezighouden, tenzij: Voor de toepassing van dit lid zijn informele diplomatieke uitwisselingen, enkel ter vergemakkelijking van de beslechting van het geschil, niet uitgesloten. a. de Secretaris-Generaal van het Centrum, of een door het Centrum ingestelde bemiddelingscommissie of ingesteld scheidsgerecht, besluit dat het geschil niet tot de rechtsbevoegdheid van het Centrum behoort, of b. de andere Verdragsluitende Partij zich niet schikt in of zich niet houdt aan een uitspraak gedaan in een dergelijk geschil. 2000 117 30-10-2000 21-06-2001 2002 220 13-12-2002 01-01-2003

Artikel 10 Toepassing op eerdere investeringen De bepalingen van dit Verdrag zijn, vanaf de datum waarop dit in werking treedt, ook van toepassing op investeringen die vóór die datum zijn gedaan. De bepalingen van dit Verdrag zijn niet van toepassing op enig wettig optreden van regeringswege dat plaatsvond vóór de datum van inwerkingtreding van dit Verdrag. 2000 117 30-10-2000 21-06-2001 2002 220 13-12-2002 01-01-2003

Artikel 11 Overleg Elk van beide Verdragsluitende Partijen kan aan de andere Partij voorstellen overleg te plegen over een aangelegenheid betreffende de uitlegging of toepassing van dit Verdrag. De andere Partij neemt dit voorstel in welwillende overweging en biedt passende gelegenheid voor een dergelijk overleg. 2000 117 30-10-2000 21-06-2001 2002 220 13-12-2002 01-01-2003

Artikel 12 Beslechting van geschillen tussen de Verdragsluitende Partijen 1 Enig geschil tussen de Verdragsluitende Partijen betreffende de uitlegging of de toepassing van dit Verdrag dat niet binnen een redelijke termijn langs diplomatieke weg kan worden beslecht, wordt, tenzij de Partijen anders zijn overeengekomen, op verzoek van één van beide Partijen voorgelegd aan een uit drie leden samengesteld scheidsgerecht. Elke Partij benoemt één scheidsman en de aldus benoemde scheidsmannen benoemen tezamen een derde scheidsman, die geen onderdaan van een der Partijen is, tot hun voorzitter. 2 Indien één van beide Partijen nalaat haar scheidsman te benoemen en indien zij geen gevolg heeft gegeven aan het verzoek van de andere Partij binnen twee maanden tot deze benoeming over te gaan, kan de laatstgenoemde Partij de President van het Internationale Gerechtshof verzoeken de noodzakelijke benoeming te verrichten. 3 Indien de beide scheidsmannen niet binnen twee maanden na hun benoeming tot overeenstemming kunnen geraken over de keuze van de derde scheidsman, kan elk der Partijen de President van het Internationale Gerechtshof verzoeken de noodzakelijke benoeming te verrichten. 4 Indien in de in het tweede en derde lid van dit artikel bedoelde gevallen de President van het Internationale Gerechtshof verhinderd is genoemde functie uit te oefenen, of onderdaan is van één van beide Verdragsluitende Partijen, wordt de Vice-President verzocht de noodzakelijke benoemingen te verrichten. Indien de Vice-President verhinderd is genoemde functie uit te oefenen, of onderdaan is van één van beide Partijen, wordt het lid van het Gerechtshof dat het hoogst in anciënniteit is, beschikbaar is en geen onderdaan is van één der Partijen, verzocht de noodzakelijke benoemingen te verrichten. 5 Het scheidsgerecht doet uitspraak op basis van eerbiediging van het recht. Alvorens uitspraak te doen, kan het scheidsgerecht in elk stadium van het geding een minnelijke schikking van het geschil aan de Partijen voorstellen. De voorgaande bepalingen doen geen afbreuk aan regeling van het geschil ex aequo et bono, indien de Partijen daarmee instemmen. 6 Tenzij de Partijen anders beslissen, stelt het scheidsgerecht zijn eigen procedureregels vast. 7 Het scheidsgerecht neemt zijn beslissing bij meerderheid van stemmen. Deze beslissing is onherroepelijk en bindend voor de Partijen. 2000 117 30-10-2000 21-06-2001 2002 220 13-12-2002 01-01-2003

Artikel 13 Territoriale toepassing artikel 14, eerste lid Wat betreft het Koninkrijk der Nederlanden is dit Verdrag van toepassing op het deel van het Rijk in Europa, de Nederlandse Antillen en Aruba, tenzij anders is bepaald in de in, bedoelde mededeling. 2000 117 30-10-2000 21-06-2001 2002 220 13-12-2002 01-01-2003

Artikel 14 Inwerkingtreding en beëindiging 1 Dit Verdrag treedt in werking op de eerste dag van de tweede maand die volgt op de datum waarop de Verdragsluitende Partijen elkaar schriftelijk hebben medegedeeld dat aan hun grondwettelijk vereiste procedures is voldaan, en blijft van kracht voor een tijdvak van vijftien jaar. 2 Tenzij ten minste zes maanden voor de datum van het verstrijken van de geldigheidsduur door een van beide Verdragsluitende Partijen mededeling van beëindiging is gedaan, wordt dit Verdrag telkens stilzwijgend verlengd voor een tijdvak van tien jaar, waarbij elke Verdragsluitende Partij zich het recht voorbehoudt dit Verdrag te beëindigen met inachtneming van een opzegtermijn van ten minste zes maanden voor de datum van het verstrijken van de lopende termijn van geldigheid. 3 Ten aanzien van investeringen die zijn gedaan vóór de datum van beëindiging van dit Verdrag, blijven de voorgaande artikelen van kracht gedurende een tijdvak van vijftien jaar vanaf die datum. 4 Met inachtneming van de in het tweede lid van dit artikel genoemde termijn is het Koninkrijk der Nederlanden gerechtigd de toepassing van dit Verdrag ten aanzien van een deel van het Koninkrijk afzonderlijk te beëindigen. 2000 117 30-10-2000 21-06-2001 2002 220 13-12-2002 01-01-2003